Als dromen uitkomen

Ilona kwam ruim een jaar geleden bij mij op een intake voor de opleiding tot Paardencoach. Een hele warme en gevoelige persoonlijkheid met daarbij een hele sterke loopbaanwens. Ilona is zo iemand die vult gelijk de ruimte met haar lach en vriendelijkheid. We raakten al snel enthousiast aan de praat. Ze wilde kinderen gaan coachen met behulp van paarden. Ze zag het helemaal voor zich, ze volgde op dat moment een opleiding tot kindercoach en wilde bij mij gelukkig de opleiding tot Paardencoach volgen. Alleen ze had wel een dingetje. Ze vond het allemaal SPANNEND. Ik schrijf het met hoofdletters omdat het ook volgens mij echt wel zo sterk was. Zeker kiezen voor jezelf stond onder spanning.
Even iets over haar achtergrond. Ze was de afgelopen jaren zelfstandig onderneemster en had haar eigen kinderopvang aan huis. Bij haar leefde al heel lang een wens om iets te kunnen betekenen voor kinderen die in de knel zitten. Dus haar werkervaring en haar opleidingen vormden mooie puzzelstukjes voor haar loopbaanwens!
Tijdens de opleiding hebben we veel geoefend om verschillende coachingsmodellen onder de knie te krijgen. Ilona wilde graag oefenen en was altijd super gemotiveerd om nog meer te leren. Zelfs als dit een zee aan emoties teweeg bracht. Ook oefenende ze thuis heel veel en stuurde ze me allerlei berichtjes met vragen over haar coachings. Vooral hoe ze het nog anders of beter kon. Terwijl Ilona alleen al door haar aanwezigheid al zoveel teweeg kan brengen, gewoon door te luisteren en aan te voelen wat nodig is. Vanuit dat punt hoef je vaak samen met het paard maar weinig spectaculairs te doen. Less is more. Ik leg dat ook altijd uit in metaforen. Je hebt aan de ene kant de stem van je hart die: fluistert, vertelt je precies wat nodig is en geeft positieve energie. Aan de andere kant heb je zo’n soort Dubbelfris- poppetje met zo’n harkje en zo’n puntstaartje die op je schouder zit en die roept keihard: ”Dit kan je niet” of “Weet je het wel zeker?”! Het volumeknopje van dat dubbelfris poppetje mocht wel een tandje lager. Ilona had al tijdens de opleiding een teamcoaching gedaan samen met een collega-studente en op Facebook las ik hele positieve feedback van de deelnemers! Wauw, wat was dat al een stoere actie van haar!
Bij het examen afgelopen februari slaagde ze uiteraard met vlag en wimpel. En een paar weken geleden kreeg ik een berichtje van haar dat ze had gesolliciteerd bij een opvanghuis. Een huis waar ze kinderen opvangen tussen de 4 en 14 jaar die niet meer thuis kunnen wonen. Ze hebben een prachtige filosofie trouwens (Dushihuis). En nu komt het mooie…. Naast de normale werkzaamheden mag Ilona hier de kinderen en jongeren gaan coachen met behulp van paarden. Dit deed ze al vanuit haar eigen bedrijf www.bubbles-coaching.nl en nu dus ook op haar andere nieuwe werkplek. Ik ben enorm onder de indruk hoe Ilona dit voor elkaar heeft gekregen. Ze heeft zo doorgezet, twee studies gevolgd en heel veel geoefend. Ik kan haar van harte aanbevelen en wil haar vooral feliciteren met het realiseren van haar droom… binnen 1 jaar! Wat een doorzetter! Dubbelffrismannetje is er geloof ik gewoon moe van 😉

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top