Wat deed de staf?! Verslag van een teamuitje

Ik kreeg zo’n leuk verslag van een hele enthousiaste dame die hier was geweest voor een teamuitje! Ze had een onwijs leuk stukje geschreven op het intranet van hun bedrijf! Die mocht ik met jullie delen:

De afdeling staf had op vrijdag 23 juni een afdelingsuitje en we hebben iets heel bijzonders gedaan! Zo bijzonder dat je er liever niet hardop over wil praten…misschien fluisteren…..

Centrale thema: zelfontplooiing, vrijheid, teamspirit…terug naar de natuur, buiten in de zon en de wind, het Wilde Westen meets Woodstock. Heb je er al een gevoel bij?

We gingen naar een PAARDENFLUISTERAAR!

Nee, niet die!

Wel een zeer energieke, hoogblonde, Rotterdamse, die zichzelf overigens helemaal geen paardenfluisteraar noemt, maar een mensenlezer en een coach.

Ze werd bijgestaan door twee stagiaires, die het vak van haar hebben geleerd: een hippychick van begin twintig met rock t-shirt en een wat ruigere western-man in echte cowboyboots, allebei met bijpassende blije blik (of zoals zij dat noemen “goeie energie”).

We leerden eerst wat over paarden. Essentieel “wist u datje”: In een paardenkudde is de hengst niet de baas. De echte operationele leidersrol ligt bij de wijze merrie, een oudere dame met veel levenservaring! De hele staf was toen direct verkocht (op een enkeling na), wat een geweldig slimme beesten, die paarden! Aanvankelijk waren er natuurlijk wat reserves, niet iedereen stond te trappelen (ahum) om anderen op te zadelen (jawel) met allerlei intieme levensvragen of onzekerheden.

Sommige van ons zijn bovendien behoorlijk over het paard getild, die kun je sowieso niet makkelijk plezieren.

Het was ook best een sprong in het diepe, een beetje als op een blind paard wedden, onze eerste treden in de spirituele dierenwereld.

Geen idee wat het teweeg ging brengen, mogelijk haal je ineens het paard van Troje binnen! Of bekruipt je het gevoel dat je aan een dood paard staat te trekken!

Konden we er wel op vertrouwen, dat de nobele viervoeters niet op onze zieltjes zouden trappen, ons door onze hoeven zouden laten zakken. Immers vertrouwen komt te voet en gaat te ….PRECIES!

Nu niet verder fantaseren, ook niet over prinsen en witte paarden … OPHOUDEN MET AL DIE SPREEKWOORDEN….gewoon man en paard noemen:  Hoe was het nou?  Wat heeft de staf beleefd?!

Nou, daar stonden we dus in die paardenbak, met al onze goede bedoelingen en een open mind, en daar kwamen de paarden aan. Pony’s eigenlijk.

Voor de “die hards” was er de mooie en gevoelige Krianza, een hele grote pony (Arabier) die leek op een echt paard. En voor de anderen was daar Valco, een kleinere pony. En Valco had net zo goed Valdood kunnen heten. Heel koppig.

En toen…toen gebeurde het! De paarden leerden ons een lesje. Echt waar!

Durf je wel echt leiding te geven, laat je de teugels vieren of ben je een controlfreak, sta je in verbinding met de mensen om je heen of ben je egocentrisch, ben je wel relaxed of sta je te stressen.

De paarden, paardenfluisteraar, hippychick en western-man kennen ons niet, maar lieten ons allen rake dingen zien, over onszelf, over elkaar, over ons team.

Wouw, wat een gave ervaring!

Na deze inspirerende sessie gingen we even bijkomen op een terrasje in de buurt, toen kregen we trek (nog eentje dan: honger als een ….) en eindigden we de avond in Italiaanse sferen, met een Cocchi ( spreek uit kokkie, Italiaanse Vermouth) en een heerlijke maaltijd in de tuin van een Italiaans restaurantje.

Wij hebben gemerkt dat we een hele gezellige kudde hebben….en ook wie nu eigenlijk echt het allerbeste paard van de stal is…. maar dat vertellen we natuurlijk niet!

1 reactie op “Wat deed de staf?! Verslag van een teamuitje”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top